Historia Akadiański jest używany głównie przez Akadian, czyli potomków francuskich osadników osiedlających się we francuskiej kolonii Akadii. Akadianie wywodzili się z osadników przybyłych głównie z zachodniej Francji, w tym z Saintonge, Dolnej Bretanii, Turenii czy Poitou. Po pokoju w Utrechcie z 1713 roku zamieszkujący głównie dzisiejszą Nową Szkocję frankofoni zostali deportowani i rozsiedleni wzdłuż całego wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej, część wywieziono też do Francji. Później pozwolono im wrócić, jednak ich dawne ziemie były już zamieszkane przez kolonistów szkockich, dlatego też osiedlali się głównie bardziej na północ, na terenie dzisiejszego Nowego Brunszwiku, gdzie mieszka dziś ok. 88% Akadian.
Fonetyka „r” roulé „r” we wszystkich pozycjach wymawiane jest jako tzw. r roulé, czyli [] (ten sam dźwięk, którego używa się w języku polskim). I tak na przykład rouge i croire wymawia się [] i [].
Palatalizacja „k” i „g” [] i [] wymawia się najczęściej jako [] przed samogłoską. Dla przykładu queue, cuillère, quelqu'un i cul wymawia się [], [], [] i []. Tiens wymawia się [].
[] i [] wymawia się najczęściej jako [] (czasem jako []) przed samogłoską. Na przykład, bon dieu i gueule wymawia się [] i [] lub [] i [].