Kariera morska Do Royal Navy wstąpił w 1926 roku. W latach 1927–1929 służył na pancerniku HMS „Ramillies”. W okresie 1930–1933 pływał w stopniu porucznika na okręcie podwodnym HMS „Olympus” bazującym w Hongkongu. Następnie przez blisko 4 lata miał przerwę w aktywnej służbie, choć formalnie nadal pozostawał w szeregach Royal Navytzw. half-pay. Został podróżnikiem – dowodził keczem w wyprawie z Hongkongu do Dartmouth przez Kanał Panamski (1933–1934) oraz szkunerem „Penola” podczas antarktycznej ekspedycji badawczej do Ziemi Grahama – Brytyjskiej Ekspedycji do Ziemi Grahama (ang. British Graham Land Expedition, BGLE) (1934-1937).
Aktywną służbę wznowił w sierpniu 1937 roku w stopniu komandora podporucznika na stacjonującym na Morzu Śródziemnym pancerniku HMS „Warspite”. Po wybuchu wojny dowodził statkiem-pułapką RFA „Edgehill”, a po jego storpedowaniu w czerwcu 1940 przez U-51 (Rydera odnaleziono i wyłowiono po 4 dobach spędzonych w wodzie) fregatą HMS „Fleetwood”. W grudniu 1940 roku otrzymał awans na komandora porucznika. W lipcu 1941 roku dowodzony przez niego okręt desantowy „Prince Philippe” zatonął na wodach Firth of Clyde wskutek kolizji z inną jednostką. Za utratę okrętu został przeniesiony do służby na lądzie w charakterze oficera łącznikowego. W 1942 roku otrzymał szansę na rehabilitację.