Męskie zebrane są w wyrastające pojedynczo strobile składające się z 15–24 pylników i osiągające do 8 mm długości. Rozwijają się pojedynczo na końcach krótkopędów. Kwiaty żeńskie zebrane są w kuliste strobile dojrzewające w ciągu jednego roku. Składają się z 9 łusek nasiennych zebranych w trzech okółkach po trzy (łuski najniższego okółka są płonne). Na łuskach znajdują się wyraźne, haczykowate wyrostki. Szyszki są ożywicowane, wonne i osiągają 6–7 mm średnicy. Rozwijają się pojedynczo na końcach krótkopędów. Po dojrzeniu ich łuski rozpościerają się. Nasiona Długości do 2–3 mm rozwijają się po 2–3 na płodnych łuskach nasiennych, zaopatrzone są w 2–3 równej wielkości skrzydełka.

Ekologia thumb|left|Las z ficrojami Drzewa tego gatunku rosną w lasach kształtujących się zwykle na słabych glebach, na obszarach o dużej ilości opadów. W niższych położeniach tworzy lasy wspólnie z drzewami i krzewami z rodzajów: Pilgerodendron, Saxegothaea, Drimys i Desfontainia. W wyżej położonych andyjskich dolinach rośnie w towarzystwie Nothofagus dombeyi, Austrocedrus i Saxegothaea.

Przypisy

Kategoria:Cyprysowate