Twórczość We wspomnianym wyżej panegiryku na odsłonięcie pomnika cesarskiego, Prokop wychwala wedle wzorów Izokratesa i Eliusza Arystydesa najpierw czyny wojenne cesarza, a potem pokojowe, całość zaś wieńczy idąc w tym za Grzegorzem z Nazjanzu obszerną synkrezą, w której porównuje Anastazjusza z Cyrusem, Agezylausem i Aleksandrem Wielkim i dowodzi jego wyższości nad nimi. Obszerna Monodia na zburzenie Antiochii wskutek trzęsienia ziemi, prawdopodobnie w 526 roku, przepadła. Zachowało się natomiast kilka mów szkolnych ekfraz i etopei, znalezionych w pismach Libaniusza. Spośród nich najbardziej zainteresował uczonych opis zegara, wydany w Berlinie w 1917 roku przez H. Dielsa. Spośród pozostałych, ekfrazy poświęcone malowidłom mitologicznym w Gazie stanowią ważne źródło do historii malarstwa starożytnego.
Tym samym czystym attycyzmem co panegiryk i deklamacje odznacza się zbiór 163 listów Prokopa o charakterze towarzyskim, grzecznościowym i nauczającym. Prawdopodobnie został on wydany jeszcze za życia autora, skoro w listach 97. i 155. wymazano imiona własne. Focjusz w cod. 160 poświadcza, że pisał on również Metafrazy wierszy Homera, przekształcając je na różne style prozą. Focjusz pisał o nich, że objawiają one najlepiej jego zdolności i wprawę.