mały|250px|Cerkiew w Lampernisse (Rosyjski Kościół Prawosławny) mały|250px|Cerkiew w Gandawie (Patriarchat Konstantynopolitański) Prawosławie w Belgii obecne jest od II połowy XIX wieku, kiedy w Brukseli powstała pierwsza stała kaplica tego wyznania pod wezwaniem św. Mikołaja Cudotwórcy. W kaplicy pracowali kapłani przybyli z Rosji.
Początki Pierwsze – tymczasowe, a następnie stałe – prawosławne placówki duszpasterskie w Belgii związane były z mieszkającymi w tym kraju społecznościami rosyjską i grecką. Dla tej pierwszej w 1862 została otwarta kaplica św. Mikołaja Cudotwórcy obsługiwana przez kapłanów przybyłych z Rosji. Grecy posiadali stałą parafię w Antwerpii od 1900, a od 1926 także w Brukseli.
XX wiek Nagły wzrost liczby prawosławnych w Belgii był związany z białą emigracją rosyjską – kilka tysięcy osób zbiegłych z Rosji w toku wojny domowej osiedliła się na stałe w Belgii. Powstały wówczas parafie w Antwerpii, Charleroi, Liège, Gandawie, Leuven i Namur. Siedzibą parafii były najczęściej kaplice domowe lub adaptowane na cele sakralne opuszczone budynki o innym przeznaczeniu. Stawały się one nie tylko ośrodkami kultu religijnego, ale i rosyjskimi centrami kulturalnymi. Jednak dopiero w 1935 emigranci rosyjscy wybudowali pierwszą wolnostojącą świątynię – cerkiew św. Hioba w Brukseli, wzniesioną w stylu moskiewskim.