18 maja 1909 gen. Şevket został inspektorem generalnym trzech pierwszych korpusów armii osmańskiej (Stambuł, Edirne, Saloniki), co dawało mu niezwykle silną władzę, z racji bezpośredniej kontroli nad większością sił osmańskich i władzą wojskową w stolicy. Dodatkowo stan wojenny wyłączył Şevketa spod normalnej kontroli ministra wojny. Sam został ministrem wojny 12 stycznia 1910, w nowo utworzonym gabinecie, na czele którego stanął İbrahim Hakkı Pasza. Od tej chwili całość spraw wojskowych, teraz już formalnie, znalazła się w rękach Mahmuda Şevketa.
Gdy 23 stycznia 1913 Enver Pasza wraz z młodymi oficerami i członkami Komitetu Jedności i Postępu dokonał zamachu stanu, podczas którego aresztowano wielkiego wezyra Kaamila Paszę i zastrzelono obwinianego za klęskę ministra wojny, obie te funkcje przejął Mahmud Şevket. Wielkim wezyrem był tylko do 11 czerwca 1913, kiedy to został zamordowany w Stambule przez spiskowców związanych z opozycją liberalną. Władze szybko podjęły działania, i wszyscy spiskowcy zostali skazani na karę śmierci przez specjalny sąd wojenny, a egzekucje wykonano publicznie.