Posiada nietrwały pierścień. Miąższ Białawy, żółknący, łykowaty. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki o średnicy 9–13 × 3–4 µm. Gatunki podobne boczniak ostrygowaty (Pleurotus ostreatus), u którego nie występują pozostałości osłony i nie ma żółknącego miąższu. Jadalny. boczniak topolowy (Pleurotus calyptratus), który jednak ma gładki kapelusz.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie i Azji. W Polsce dość częsty, w pismiennictwie naukowym opisano liczne jego stanowiska na obszarze całego kraju.
Rośnie w różnego typu lasach, parkach, przy drogach i na samotnych drzewach, zarówno na wsiach, jak i w miastach. Rozwija się zarówno na martwych, jak i żywych drzewach (głównie na uszkodzonych). Zasiedla pniaki i pnie drzew liściastych, rzadziej iglastych (w szczególności jodłę). Jednoroczne owocniki wytwarza od lipca do października. Najczęściej spotykany jest na bukach i dębach.
Znaczenie Saprotrof i pasożyt, przez większość zagranicznych autorów uważany jest za grzyb jadalny, jednak niektórzy uznają go za niejadalnego.
Przypisy
Kategoria:Boczniakowate Kategoria:Mykobiota Polski