Księgi historyczne Starego Testamentu – dwadzieścia jeden z czterdziestu sześciu ksiąg (kanonicznych i ksiąg deuterokanonicznych Starego Testamentu według przekładu Biblii Tysiąclecia). Opisują one wydarzenia z historii Narodu Wybranego.
Do ksiąg historycznych Starego Testamentu należą: Pięcioksiąg – Księga Rodzaju, Księga Wyjścia, Księga Liczb, Księga Kapłańska oraz Księga Powtórzonego Prawa Księga Jozuego Księga Sędziów Księga Rut 1 i 2 Księga Samuela 1 i 2 Księga Królewska 1 i 2 Księga Kronik Księga Ezdrasza Księga Nehemiasza z ksiąg deuterokanonicznych: Księga Tobiasza Księga Judyty Księga Estery 1 i 2 Księga Machabejska
Sześć z tych ksiąg (Jozuego, Sędziów, dwie księgi Samuela i dwie Królewskie) hebrajska Biblia zaliczała do Proroków. Określano je jako „Prorocy Pierwsi”. Relacja historyczna zawarta w tych księgach jest podporządkowana idei ukazania wypełniania się Bożego poselstwa w życiu narodu. Dlatego jest to historia prorocka.