Historia Nowej Chronologii Idea chronologii odmiennej od powszechnie uznanej sięga XVII wieku. Jean Hardouin sugerował, że wiele starożytnych dokumentów jest młodszych, niż się to przyjmuje. W 1685 opublikował wersję Historii naturalnej Pliniusza Starszego, w której twierdził, że większość tekstów greckich i rzymskich została podrobiona przez benedyktynów. Potem zapytany o te wyniki, Hardouin podał, że przyczyny fałszerstwa ujawnia w liście, który może być ujawniony dopiero po jego śmierci. Wykonawcy jego testamentu nie byli w stanie znaleźć tego dokumentu wśród pozostawionych pism. W XVII wieku Izaak Newton, sprawdzając aktualną chronologię starożytnej Grecji, Egiptu i Bliskiego Wschodu, wyraził niezadowolenie z obowiązujących teorii i zaproponował swoją własną koncepcję, którą oparł na dziele Apolloniosa z Rodos pt. Argonautica, zmieniając tradycyjne datowanie wyprawy Argonautów, wojny trojańskiej i powstania Rzymu.
W 1887 r. Edwin Johnson wyraził opinię, że wczesna historia chrześcijaństwa była w dużym stopniu sfałszowana w II i III wieku. W 1909 r.