W Sankt Petersburgu Uwolniony 3 grudnia 1852 na własne żądanie ze swych zobowiązań wobec teatrów warszawskich, 27 stycznia 1853 został zaangażowany na stanowisko solisty charakterystycznego w balecie petersburskim, gdzie występował w latach 1853–1898, aż do później starości. Zajmował się również sporadycznie choreografią, wystawiając m.in. Wesele w Ojcowie i przygotowując tańce w przedstawieniu Halki Stanisława Moniuszki. W krótkim czasie stał się ulubieńcom rosyjskiej publiczności i wziętym nauczycielem polskich tańców narodowych w sferach arystokratycznych i mieszczańskich Petersburga. Jego zasługą było wprowadzenie tańców polskich na sale balowe Petersburga. „Była to w swoim rodzaju misja. Krzesiński dumny był, iż ta sama biurokracja, która dla polskości w Królestwie nieubłagane ferowała wyroki, w Petersburgu gorąco oklaskiwała mazurowe hołubce tancerza warszawskiego. I tak się obawiano, aby Krzesiński nie stracił swego «charakteru narodowego», iż przez dłuższy czas pozwolono mu chodzić w czamarze” – pisano w „Kraju”. W 1854 gościł też w Moskwie, tańcząc swą popisową partię Roberta (Robert i Bertrand, czyli Dwaj złodzieje) i mazura w stroju polskim.