Po napełnieniu wodą Jeziora Czorsztyńskiego dolna część Zielonych Skał została zalana wodą i obecnie wschodnia część tworzy na tym zbiorniku półwysep Buchwałd.
W Zielonych Skałkach znajdują się dwie niewielkie jaskinie: Schronisko w Zielonych Skałkach i Schronisko w Zielonych Skałkach Górne.
Nazwa jest stara; występuje na austriackich mapach z 1822 r. jako territorium Zelene. Nazwa „Zielona Góra, czyli Tabor” występuje też w gotyckim kościele w słowackiej Lewoczy. Z Zielonymi Skałkami związane są legendy o skarbach. Szukał ich tutaj podobno proboszcz z Maniów. Przed zalaniem przez wody Zbiornika Czorsztyńskiego istniała topiel nazywana wówczas „Żyłą od Morskiego”: pisze o niej Bronisław Gustawicz, który w 1880 r. wszedł na najwyższy szczyt Zielonych Skał.
Zielone Skałki są cenne przyrodniczo, występują tutaj rzadkie gatunki roślin, m.in. pluskwica europejska i kokorycz żółtawa. Istniała tutaj jedyna w Pieninach ostoja żbika. W 1970 r. w Pieninach Spiskich utworzono rezerwat przyrody o powierzchni 24,17 ha, obejmujący Zielone Skałki. W 1996 r. teren ten został włączony do Pienińskiego Parku Narodowego i otrzymał status obszaru ochrony ścisłej. Jest to jedyna część Pienin Spiskich włączona w obszar parku narodowego i stanowi eksklawę parku, rozciągającego się po drugiej stronie Zbiornika Czorsztyńskiego.