Wszystkie utwory opublikowane za życia Scève podpisywał jedynie enigmatycznie brzmiącymi sentencjami, jak Souffrir non souffrir. Jego twórczość czyni go głównym przedstawicielem francuskiego petrarkizmu. Według niepotwierdzonych hipotez jego główne dzieło, Delia, przedmiot najwyższej cnoty miało być wyrazem miłości do siedemnastoletniej uczennicy, Pernette du Guillet, podobnej do uczucia, jakie żywił Petrarka do Laury. Jest jednak możliwe, że Scève powielił jedynie idealny model poetycki opracowany przez Petrarkę, nie pisząc o żadnej konkretnej kobiecie.
Styl Scève'a cechowała niezwykła dbałość o formę, wykorzystywanie skomplikowanych metafor i wyszukanego słownictwa. Hermetyczny styl jego twórczości był przedmiotem kontrowersji - wysoko cenił go Thomas Sébillet, z kolei twórcy Plejady krytykowali jego utwory za przerost formy nad treścią.
Scève jest najbardziej znanym przedstawicielem tzw. liońskiej szkoły poezji.
Bibliografia K. Dybeł, B. Marczuk, J. Prokop, Historia literatury francuskiej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005,
kat., WP:SK
Kategoria:Francuscy poeci renesansowi Kategoria:Francuscy poeci XVI wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Lyonie Kategoria:Poeci francuskojęzyczni Kategoria:Zmarli w XVI wieku