Kolegium tworzyli elektorzy Rzeszy: 20px książę-arcybiskup Moguncji, jako nominalny arcykanclerz Królestwa Niemiec; 20px książę-arcybiskup Kolonii jako arcykanclerz Królestwa Włoch; 20px książę-arcybiskup Trewiru jako arcykanclerz Burgundii; 20px król Czech jako arcypodczaszy Rzeszy; 20px hrabia-palatyn reński jako arcystolnik Rzeszy i wikariusz cesarski ziem prawa reńskiego; 20px książę Saksonii-Wittenbergi (w okresie nowożytnym popularnie nazywany po prostu księciem saskim) jako arcymarszałek Rzeszy i wikariusz cesarski ziem prawa saskiego; 20px margrabia brandenburski jako arcykomornik Rzeszy;
Trzech pierwszych nazywano popularnie elektorami duchownymi, pozostałych zaś świeckimi. W przypadku popełnienia przez jakiegoś elektora zbrodni felonii (zdrady), cesarz mógł przenieść jego godność na inny ród. Ponieważ w przypadku elektorów świeckich godności były silnie związane ze sprawującymi je tradycyjnie (a więc w praktyce dziedzicznie) rodami, najchętniej widziano przeniesienie na krewnego poprzedniego elektora. Na mocy Złotej Bulli cesarz mógł także, za zgodą pozostałych elektorów, tworzyć nowe elektoraty.