Zerstörer), co spotyka się także w literaturze, jednakże ustępowały one znacząco niszczycielom prędkością i miały słabsze uzbrojenie.
Okręt miał konstrukcję wywodzącą się z powiększonych torpedowców, z gładkopokładowym kadłubem, dziobnicą o formie taranowej i sporym nawisem rufowym. W widoku z góry kadłub miał charakterystyczny dla torpedowców budowy Schichaua wrzecionowaty obrys, osiągający największą szerokość za śródokręciem. Okręt miał jedynie szczątkową nadbudówkę dziobową, z odkrytym pomostem bojowym oraz jeden pochyły kominNa podstawie planów w E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.11. Napęd stanowiła trzycylindrowa maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 2900 KM, napędzająca jedną śrubę. Oprócz głównego steru zawieszonego za śrubą, pod nawisem rufowym, okręt miał pomocniczy ster dziobowy.
Służba Po wejściu do służby w 1889, SMS „Blitz” operował na akwenie Morza Śródziemnego i mórz przyległych, głównie uczestnicząc w pływaniu z eskadrą w letnich miesiącach. Między innymi bazował w Pireusie pomiędzy listopadem 1895 a marcem 1896 oraz brał udział w międzynarodowej blokadzie portu Chania na tureckiej Krecie między 10 kwietnia a 4 grudnia 1897. Od 1905 roku pozostawał w rezerwie. Po wybuchu I wojny światowej do 1917 stacjonował w Zatoce Kotorskiej.