Założył w 1888 szkołę malarstwa dla kobiet‚ którą później przekształcił w ogólną szkołę malarstwa i rzeźby. Zajmował się też konserwacją obrazów. Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.
Marceli Harasimowicz malował początkowo portrety i sceny rodzajowe. Od ok. 1890 roku zajął się niemal wyłącznie pejzażem. Popularność zdobył dzięki nastrojowym przedstawieniom mokradeł i rozlewisk, zachodów słońca, krajobrazów Podhala, Pienin, Huculszczyzny a później Kaszub i Pomorza. Wiele wystawiał, najczęściej we lwowskim i krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, warszawskiej Zachęcie, a także w Wiedniu i Monachium. Ilustrował książki i lwowskie czasopisma (m.in. Wiek Nowy, Śmigus i Szczutek), wykonał też polichromie w katedrze w Przemyślu. Był też jednym z autorów szkiców do obrazów w foyer Teatru Miejskiego we Lwowie.
Obrazy lub rysunki M. Harasimowicza znajdują się w kolekcjach m.in. Ermitażu, Muzeów Narodowych w Krakowie, w Warszawie, we Wrocławiu i Poznaniu, a także we Lwowskiej Galerii SztukiŁukaszewicz 1979, s. 30.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy malarze modernizmu Kategoria:Polscy pejzażyści Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1935