Po zakończeniu wojny osiadł w Konstancji. Zajął się zbieraniem złomu wojennego. Skupił wokół siebie grupę Żydów, którym udało się przeżyć Holokaust. Był założycielem gminy żydowskiej. Wybudował własną, prywatną synagogę, którą poświęcił pamięci swoich rodziców. Z czasem zmienił profil działalności na branżę maszynową, zakupił stocznię żeglugi turystycznej i zainteresował się budownictwem.
W 1983 po raz pierwszy odwiedził Polskę. Widząc zniszczenie i dewastację cmentarzy żydowskich, podjął z rodziną decyzję o ratowaniu tych miejsc. Założył w tym celu Fundację Rodziny Nissenbaumów, której celem jest ratowanie dziedzictwa żydowskiego w Polsce i upamiętnianie miejsc związanych z martyrologią narodu żydowskiego.
Zmarł w Konstancji i został pochowany na miejscowym cmentarzu żydowskim.
Życie prywatne Był żonaty z Sonją Helene (po jego śmierci została prezesem zarządu fundacji, zm. 6 października 2018). Mieli troje dzieci: Beniamina, Orinę i Gideona.
Odznaczenia 1993: Order Świętej Brygidy 1992: Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej 1990: Krzyż Oświęcimski 1998: Medal za Warszawę 1939–1945 1988: Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej
Bibliografia Nissenbaum.pl (zakładka Fundator).