Proste wyjaśnienie Koherencyjna tomografia optyczna jest metodą diagnostyczną pozwalającą na otrzymywanie podpowierzchniowych obrazów materiałów pół- i nieprzezroczystych (nieprzepuszczających światła) w bardzo dobrej rozdzielczości, zbliżonej nawet do rozdzielczości mikroskopu o niskiej mocy optycznej. Jest ona używana do uzyskiwania obrazów biologicznych tkanek i ich przekrojów.
OCT wzbudza duże zainteresowanie w środowisku medycznym, ponieważ pozwala na badania morfologii tkanek z dużo wyższą rozdzielczością (wyższą od 10 μm) niż przy innych sposobach obrazowania, jak rezonans magnetyczny czy metoda ultradźwiękowa.
Głównymi zaletami OCT są: żywe podpowierzchniowe obrazy w mikroskopowej rozdzielczości szybkie, dokładne obrazowanie budowy tkanek brak konieczności wcześniejszego przygotowania próbek brak niebezpiecznego promieniowania. OCT pozwala na uzyskanie wysokiej rozdzielczości obrazu, gdyż opiera się na działaniu fal świetlnych, a nie radiowych czy dźwiękowych o dużo mniejszych częstotliwościach. Wiązka optyczna kierowana jest na tkankę, a mała jej część, która odbija się od elementów pod powierzchnią, jest na powrót rejestrowana. Niemniej większość światła nie odbija się, lecz jest rozpraszana pod dużymi kątami.