thumb Na przełomie XVIII i XIX wieku zapoczątkowano sport kynologiczny, polegający na pokazie użytkowania, wystawie psów rasowych, podczas których oceniano zgodność z wzorcem i piękno pokroju rasy. W dodatku okres ten zainicjował zakładanie wielkich hodowli, systematyzacje ras. Od samego początku pudle występowały jako uformowana rasa w trzech odmianach wielkości. W 1886 r. w Anglii powstał Pierwszy Klub Pudli. Kolejne otwarto m.in. w Niemczech (1893 r.) i Francji (1922). Cesarsko-Galicyjskie Towarzystwo Gospodarcze zapoczątkowało sport wystawienniczy i tworzenie organizacji kynologicznych w Polsce dopiero po II połowie XIX w.
Po I wojnie światowej i odzyskaniu niepodległości powstały zrzeszenia kynologiczne. Hodowcy i miłośnicy rasy pudel zrzeszeni byli w Polskim Związku Hodowców Psów Rasowych w Warszawie. W literaturze i czasopismach kynologicznych tamtego okresu uznawano pudle za rasę zasiedziałą, zadomowioną i tak powszechną, że nikt tego stanu specjalnie nie akcentował. II wojna światowa przerwała działalność polskiej kynologii, a po wojnie, choć sytuacja polityczna i gospodarcza kraju była trudna, kilka osób powoli zaczęło reaktywować związek kynologiczny. W 1948 roku powstały pierwsze oddziały Związku w Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Inowrocławiu, Katowicach i Bydgoszczy oraz ukazał się pierwszy numer "Psa".