Historia drogi W 1742 r. ziemie Kotliny Jeleniogórskiej oraz Kamiennogórskiej objęło we władanie państwo pruskie. Przejęte terytoria zarządzane były centralnie i państwo pruskie potrzebowało szybkich połączeń drogowych. Trakt został zbudowany w 1778 r., jako bity gościniec pocztowy. Przez trakt wiodła linia dyliżansów i omnibusów z Wrocławia do Jeleniej Góry i Cieplic Śląskich-Zdroju. Od momentu oddania Traktu codziennie przemierzały go dyliżanse z pocztą i pasażerami. Koniec komunikacyjnego znaczenia Traktu nastąpił w połowie XIX w., po zbudowaniu w latach 1855–1877 Drogi Głodu z Kowar na niższą Przełęcz Kowarską (727 m) i dalej w dolinę Świdnika. Od tego momentu Trakt stał się leśną drogą dojazdową do Czarnowa.
Inne Starym Traktem Kamiennogórskim w 1816 r. podróżowała księżna Izabela Czartoryska, która w swoim dzienniku odnotowała stromy podjazd na Przełęcz pod Bobrzakiem. Położenie Skalnika w pobliżu Starego Traktu Kamiennogórskiego spopularyzowało go turystycznie.
Przypisy
Bibliografia Mapa "Rudawy Janowickie", skala 1:25 000, Wydawnictwo Plan, Jelenia Góra 1998 Słownik geografii turystycznej Sudetów t. 5, Wrocław 1998.
Kategoria:Geografia Kowar Kategoria:Historia Kowar Kategoria:Geografia Kamiennej Góry Kategoria:Historia Kamiennej Góry Kategoria:Rudawy Janowickie Kategoria:Transport w Kamiennej Górze Kategoria:Transport w Kowarach