W 1945 został starszym asystentem w Państwowym Zakładzie Higieny w Poznaniu, pełniąc w tej instytucji także funkcję zastępcy kierownika Oddziału Bakteriologicznego. Jednocześnie odbywał na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego studia medyczne, zakończone w 1949 absolutorium, oraz był asystentem w Zakładzie Mikrobiologii Lekarskiej. W 1951 przedstawił rozprawę Badania nad stosunkami ilościowymi i jakościowymi organizmów nanno- i ultrasestonu w zbiornikach wodnych Gorzynia pod Międzychodem, na podstawie której uzyskał na Wydziale Biologii i Nauki o Ziemi Uniwersytetu Poznańskiego doktorat z zoologii. Rok później został adiunktem w Katedrze Mikrobiologii Rolniczej Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu, w 1955 uzyskał nominację na docenta, a po śmierci profesora Józefa Dudy w 1959 objął kierownictwo Katedry. Profesorem nadzwyczajnym został w 1965. W latach 1956–1959 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Rolniczego poznańskiej uczelni rolniczej.