Trumna chłopska – obraz olejny polskiego malarza Aleksandra Gierymskiego, namalowany w 1894 roku.
Historia obrazu Podczas pobytu w Krakowie w latach 1893–1894 artysta odwiedzał Włodzimierza Tetmajera, mieszkającego w Bronowicach Małych. Wtedy zrodził się pomysł i powstały pierwsze szkice do obrazu Trumna chłopska. Była to jedna z ostatnich kompozycji figuralnych malarza, który malował później tylko pejzaże i architekturę.
Obraz należał pierwotnie do kolekcji Ignacego Korwin-Milewskiego i został przez niego wystawiony w grudniu 1895 roku na wystawie w . W latach 2015–2026 był eksponowany na wystawach w Gdańsku, Bytomiu, Lens we Francji, w Monachium w Niemczech, w Radomiu i Warszawie.
Opis Obraz ma prostą kompozycję i utrzymany jest w stonowanych barwach. Przedstawia chłopską parę siedzącą na przyzbie przed domem. Tło sceny stanowi bielona drewniana ściana zrębowej chałupy, kamieniste podwórze pokrywa szary pył. Mężczyzna w jasnej koszuli wypuszczonej na spodnie plecami opiera się o drewnianą ścianę. Ma gęste czarne włosy, czerstwą twarz ze spalonymi słońcem policzkami. W ustach ma fajkę, podtrzymuje ją prawą dłonią. Spogląda przed siebie, wzrok ma nieobecny, oddalony, ale spokojny i skupiony. Pochylona do przodu stara kobieta siedzi w długiej do kostek spódnicy. Głowę i ramiona ma przykryte kraciastą chustą.