Bartosz z Kościelca – kasztelan kruszwicki w 1284 r., podsędek inowrocławski w latach 1286–1287, kasztelan bydgoski w 1294 r., sędzia inowrocławski w latach 1294–1303, kasztelan inowrocławski w latach 1304–1311.
Przedstawiciel możnego kujawskiego rodu Leszczyców z Kościelca. Był synem Przezdrzewa - w 1241 r. podczaszego, a w 1246 r. podkomorzego księcia Kazimierza Kujawskiego oraz bratem Floriana - podkomorzego i chorążego inowrocławskiego, Wojciecha - podłowczego inowrocławskiego, kasztelana słońskiego, kasztelana kruszwickiego, Bogusza – kasztelana wyszogrodzkiego i Wilka - nie pełniącego urzędów. W końcu lat 60. XIII w. ożenił się prawdopodobnie z córką Przybysława Wyszelica, dzięki czemu nastąpiło przejście Pakości w ręce rodu Leszczyców.
Pierwszym urzędem Bartosza była kasztelania kruszwicka. Urząd ten pełnił z ramienia księcia Ziemomysła inowrocławskiego, lecz tylko nominalnie. Było to wyrazem pretensji terytorialnych Ziemomysła do tej kasztelanii, która w 1282 r. należała do książąt kujawsko-łęczyckich Władysława i Kazimierza. Kruszwica nie wróciła pod panowanie Ziemomysła, choć podejmował on próby jej odzyskania przy pomocy możnych m.in. przedstawicieli rodu Leszczyców.