wewnętrznych i sprawiedliwości.
W 2002 uzyskał mandat posła do Słowackiej Rady Narodowej z listy KDH, następnie objął funkcję wicepremiera oraz ministra sprawiedliwości w drugim rządzie Mikuláša Dzurindy. Na początku lutego 2006 wraz z innymi politykami KDH podał się do dymisji na skutek kontrowersji dotyczących wprowadzenia tzw. klauzuli sumienia w słowackim prawie, która umożliwiałaby m.in. rezygnację z przerywania ciąży lekarzom przeciwnym aborcji. W 2006 ponownie zdobył mandat posła. Stał się jednym z czołowych ekspertów opozycji w dziedzinie prawa, w imieniu KDH protestował wobec uchwalonej w grudniu 2007 ustawy o wywłaszczeniach. Opowiedział się przeciwko prawu do przerywania ciąży, a także za prowadzeniem przez państwo polityki prorodzinnej.
W 2010 i 2012 po raz trzeci i czwarty z rzędu był wybierany do krajowego parlamentu. 9 lipca 2010 objął funkcję ministra spraw wewnętrznych w rządzie Ivety Radičovej, pełnił ją do 4 kwietnia 2012. W tym samym roku odszedł z KDH, zakładając własne ugrupowanie pod nazwą Nowa Większość. W 2016 ponownie uzyskał mandat deputowanego do Rady Narodowej.
We wrześniu 2016, jadąc samochodem, potrącił starszego mężczyznę, który zmarł. W tym samym miesiącu polityk zrezygnował z mandatu poselskiego.