W 1920 przystąpił do Polskiej Partii Socjaldemokratycznej Śląska Cieszyńskiego, która rok później przekształciła się w PSPR. Pełnił obowiązki redaktora naczelnego jej organu pod nazwą „Robotnik” (później „Głos Robotniczy”). Jeszcze w tym samym roku opuścił szeregi PSPR i przystąpił do Komunistycznej Partii Czechosłowacji, tworząc jej Oddział Polski (w październiku i listopadzie 1921 uczestniczył w zjeździe zjednoczeniowym czeskich komunistów). Zasiadał w komitecie okręgowym morawsko-ostrawskim partii, wszedł również w skład 24-osobowego KC jako przedstawiciel mniejszości polskiej.

W latach 1922–1924 odbył dwukrotne podróże do RFSRR i ZSRR, gdzie uczestniczył w obradach IV i V Zjazdu Kominternu.

W listopadzie 1925 został wybrany najmłodszym posłem do Zgromadzenia Narodowego w historii Republiki Czechosłowackiej. Swój mandat odnawiał w latach 1929 i 1935. Jako deputowany sprzeciwiał się dyskryminacji polskiej ludności na Śląsku Cieszyńskim. Występował m.in. z projektem wzięcia na utrzymanie przez państwo polskich szkół mniejszościowych w CzechosłowacjiProjekt ten został zgłoszony w 1932, zakładał upaństwowienie gimnazjum w Orłowej, 7 szkół wydziałowych i 11 ludowych oraz 2 zawodowych (w Orłowej i Końskiej). Ostatecznie nie wszedł w życie, zob.