Reaktor ten stał się podstawą rozwoju nowych generacji jednostek NCR, w tym reaktora S8G zastosowanego w ultra cichych okrętach podwodnych typu Ohio.
Dla przetestowania nowych technologii zdecydowano zbudować pojedynczy doświadczalny okręt, który miał być maksymalnie cichą jednostką, mogącą operować z większą prędkością taktyczną. 17 stycznia 1966 roku położono stępkę pod budowę okrętu w stoczni Electric Boat w Groton. Okręt wodowano 9 września 1967 roku, a wcielono go do służby 12 lipca 1969 roku. Udało się skonstruować najcichszy z dotychczasowych amerykańskich okrętów, lepszy pod tym względem od seryjnie budowanego typu Los Angeles. Doświadczenia zebrane przy okazji budowy i późniejszych modernizacji okrętu posłużyły do zaprojektowania okrętów podwodnych typu Seawolf.
"Narwhal" stanowił przedłużoną wersję okrętów projektu Sturgeon. Obok reaktora NCR, okręt ten wyposażony był także w turbinę elektryczną zapewniającą energię elektryczną bezpośrednio dla silnika elektrycznego, co pozwalało uniknąć zastosowania wywołującej hałas przekładni. Instalacja ta, choć wymagała więcej przestrzeni na pokładzie od klasycznych rozwiązań, okazała się być sukcesem, i została zaakceptowana jako standard dla późniejszych jednostek.