Były to: Ch. ch. chalcoides – szemaja kaspijska, podgatunek nominatywny Ch. ch. aralensis – szemaja aralska Ch. ch. derjugini – szemaja batumska Ch. ch. istanbulensis – szemaja stambulska Ch. ch. macedonicus – szemaja macedońska Ch. ch. mandrensis – szemaja burgaska Ch. ch. mento – szemaja bawarska Ch. ch. mentoides – szemaja krymska Ch. ch. schischkovi – szemaja czarnomorska (azowsko-czarnomorska lub bułgarska)
Podgatunki te znacznie różnią się cechami morfologicznymi, przez co gatunek był uznawany za „zmienny morfologicznie”. Uzasadniano to zdolnością poszczególnych populacji do adaptacji w różnych środowiskach.
Większość z nich (poza szemają kaspijską i aralską) uznano później za odrębne gatunki. Ch. ch. aralensis (szemaja aralska) uznano za synonim Ch. chalcoides (szemaja kaspijska), a tym samym polskie nazwy zwyczajowe „szemaja”, „szamaja”, „szemaja kaspijska” i „szemaja aralska” stały się również synonimami tego samego gatunku. Dwie pierwsze stały się niejednoznaczne, a dwie ostatnie odzwierciedlają zasięg występowania Alburnus chalcoides we współczesnym znaczeniu. W 1997 Bogutskaya przeniosła ten gatunek do rodzaju Alburnus, co zostało zaakceptowane przez innych ichtiologów, m.in. M. Kottelata.