Pod koniec XX wieku dziedzina socjologii prawa ulega rozszerzeniu dzięki kontaktom z teorią i filozofią społeczną. Szczególnie ważne są tu prace Jürgena Habermasa czy Michela Foucault, oraz szeroko pojęta teoria krytyczna, feminizm i instytucjonalizm.
We wrześniu 1962, z inicjatywy Adama Podgóreckiego i Williama M. Evana na V Kongresie Socjologicznym w Waszyngtonie we wrześniu 1962 r., zostaje przeprowadzona sesja "Zakres i metody socjologii prawa". Moment ten jest uznawany za symboliczny moment wyodrębniania się socjologii prawa jako niezależnej naukiAntoni Pieniążek, Małgorzata Stefaniuk; Socjologia prawa - zarys wykładu; Zakamycze 2003, s. 114.. Powstaje wtedy również Komitet Badawczy ds Socjologii Prawa (RCSL) w Mediolanie.
W 1989 r. w Oñati w Hiszpanii powstaje Międzynarodowy Instytut Socjologii Prawa (International Institute for the Sociology of Law). Oprócz badań i działalności wydawniczej, prowadzi on również studia magisterskie (uzupełniające) z zakresu socjologii prawa.