steyermarkii są endemitami, izolowanymi geograficznie. 11 gatunków jest endemicznych dla Ameryki Południowej. Uważa się, że meksykańskie i kostarykańsko-panamskie populacje Syngonium są od dawna odseparowane, co przekłada się na powstanie różnic morfologicznych u przedstawicieli tych samych gatunków (np. S. podophyllum i S. macrophyllum).
Zroślicha stopowcowa została introdukowana jako ozdobna roślina okrywowa w Samoa Amerykańskim, Australii, Mikronezji, Polinezji Francuskiej, Nowej Kaledonii, Niue, Portoryko, Singapurze, południowej Afryce, na Florydzie, Hawajach, Bahamach, Wyspie Wielkanocnej, Rocie, Wyspach Salomona, Wyspach Dziewiczych oraz na Wyspie Bożego Narodzenia. Wszędzie tam łatwo dziczeje, jest inwazyjna i wypiera roślinność rodzimą. Podobnie gatunkiem inwazyjnym na wielu wyspach Pacyfiku oraz archipelagu Czagos na Oceanie Indyjskim jest Syngonium angustatum.
Morfologia i anatomia Pokrój Wiecznie zielone pnącza, osiągające wysokość 10–20 m.