Inne izotermy Inne izotermy, w tym eksperymentalne izoterma RP, czyli izoterma Radke-Prausnitza (1972 r.) – głównie wodne roztwory rozcieńczone substancji organicznych izoterma Jossensa (1978 r.) (zastosowanie jak izoterma RP) izoterma Tiemkina (lub izoterma Tiomkina, izoterma Temkina) czyli uproszczenie izotermy UNILAN, stosowana często w katalizie izoterma Frumkina (do adsorpcji jonów i surfaktantów; formalnie identyczna z izotermą FG) (1926 r.) izoterma Jovanovicia (1969 r.) (rzadko stosowana)
Izotermy adsorpcji w mezoporach Podstawowym zjawiskiem istotnym dla adsorpcji w mezoporach jest kondensacja kapilarna. Jednak ścianki porów przed zapełnieniem kapilarnym pokrywa tworząca właściwy menisk warstwa adsorbatu zaadsorbowanego w wyniku w przybliżeniu zwykłych oddziaływań adsorpcyjnych (tyle że ze względu na obszar w którym pojawia się kondensacja kapilarna jest to adsorpcja wielowarstwowa). Jako izotermy adsorpcji w mezoporach stosuje się zwykle izotermy Harkinsa-Jury i Halseya.
Zobacz też chemisorpcja