Od 1957 roku do przejścia na emeryturę pracował w Instytucie Geograficznym Uniwersytetu Wrocławskiego (od roku 1999 nosi nazwę – Instytut Geografii i Rozwoju Regionalnego). W 1960 obronił pracę doktorską pt. Gliny peryglacjalne na przedpolu Sudetów. Habilitował się w 1967 po kolokwium habilitacyjnym, na którym przedstawił pracę pt. Morfologia i dynamika podwodnych osadów piaszczystych polskiego wybrzeża Bałtyku na podstawie analizy zdjęć lotniczychParafiniuk 2025, s. 21. Od 1965 roku do 1985 roku był zatrudniony na stanowisku docenta, a od 1985 roku na stanowisku profesora nadzwyczajnegoLeszek Baraniecki (21 XI 1926 – 21 II 2007). „Przegląd Uniwersytecki”, pismo informacyjne Uniwersytetu Wrocławskiego, 3/2007, s. 27. W 1988 stypendysta Fulbrighta na Portland State University (USA). Tytuł profesora zwyczajnego otrzymał 1 marca 1995 rokuLeszek Baraniecki (21 XI 1926 – 21 II 2007). „Przegląd Uniwersytecki”, pismo informacyjne Uniwersytetu Wrocławskiego, 3/2007, s. 27. 30 września 1997 roku przeszedł na emeryturę, jednak nadal prowadził zajęcia dydaktyczne w instytucie do roku 2001Parafiniuk 2025, s. 21.