Po zakończeniu wojny został przydzielony jako obserwator do 12 eskadry wywiadowczej. W 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Z dniem 1 września 1922 został przeniesiony z 2 pułku lotniczego w Krakowie do 1 pułku lotniczego w Warszawie i wyznaczony na stanowisko oficera taktycznego. W październiku 1923 odkomenderowany na pięciomiesięczny kurs doszkalający w Szkole Podchorążych Piechoty. Po ukończeniu kursu objął w macierzystym pułku stanowisko komendanta szkoły podoficerskiej. W maju 1924 został mianowany dowódcą 12 eskadry wywiadowczej. Od września 1925 ponownie pełnił obowiązki oficera taktycznego pułku. 3 maja 1926 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 5. lokatą w korpusie oficerów zawodowych aeronautycznych.
15 maja 1926 w czasie przewrotu majowego, wykonując rozpoznanie został zestrzelony i poniósł śmierć. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 176-4-32).
Awanse podporucznik – 1917 porucznik – 14 października 1920 z dniem 1 grudnia 1919 w wojskach lotniczych kapitan – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 major – 3 maja 1926 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 5.