Los na loterię (fr. Un Billet de loterie, le numéro 9672, 1886) – jednotomowa powieść Juliusza Verne’a z cyklu Niezwykłe podróże złożona z 20 rozdziałów.
Pierwszy polski przekład pojawił się w 1995http://www.bn.org.pl/ Dane z internetowego katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie, dostęp 24 sierpnia 2008 r.].
Zarys fabuły Norwegia. Pani Hansen z dziećmi Huldą i Joëlem prowadzi karczmę w górach. Hulda tęskni za swoim narzeczonym. To rybak Ole Kamp, który wypłynął na połów w rejony Nowej Fundlandii w pobliżu Kanady. Matka Huldy ma zmartwienia związane z chciwym wierzycielem, panem Sandgoist.
Podczas wycieczki górskiej Hulda i Joël ratują profesora Sylviusa Hoga, członka norweskiego parlamentu. Tymczasem zostaje znaleziona butelka z wiadomością od narzeczonego. Pisze, że statek tonie. W butelce Ole zamieszcza też los na loterię.
Historia losu opisywana przez prasę powoduje zainteresowanie i propozycje jego kupna. Hulda nie chce sprzedać jedynej pamiątki po narzeczonym, ale musi to zrobić, bo matka ma długi. Los kupuje pan Sangoist, licząc na możliwość dalszej odsprzedaży sławnego losu.