Opis śmierci Brunona znany jest z łacińskiej relacji Hystoria de predicacione episcopi Brunonis, autorstwa mnicha Wiperta, który towarzyszył w wyprawie Brunona i jako jedyny ocalał. Na początku 1009 roku Bruno postanowił udać się z misją ewangelizacyjną do Prus. Wraz z nim wyruszyło osiemnastu ludzi, w tym pięciu kapłanów: Aicus, Apichus, Hezichus, Thiemicus i Wipert. Trasa wędrówki biegła przez ziemie jaćwińskie, do granicy Prus, Rusi i Litwy. Bruno spotkał tam wodza plemiennego Nethimera, którego nawrócił na chrześcijaństwo. Jednak młodszy brat Nethimera, Zebedem zabił Brunona i jego towarzyszy. Datę dzienną śmierci źródła podają 14 lutego i 9 marca 1009 roku. Bardziej prawdopodobna jest data marcowa, którą zanotowały Roczniki Kwedlinburskie. Miejsce śmierci również jest trudne do ustalenia. Według mnicha Wiperta i Piotra Damianiego misja miała miejsce w Prusach;