Życiorys Urodził się między 974 a 978 rokiem w Kwerfurcie, jako syn Brunona i Idy, krewnych dynastii panującej Ludolfingów. Miał trzech braci Gebharda, Dietricha i Wilhelma. Jego krewnym był także Thietmar z Merseburga. Już będąc w wieku dziecięcym, jego rodzice przeznaczyli go do życia duchownego. Jego pierwszym nauczycielem był ksiądz rezydujący na dworze rodziców, a następnie Bruno został wysłany do szkoły katedralnej w Magdeburgu. Studiował tam między innymi sztuki wyzwolone, teologię, historię i literaturę starożytną w latach 985-994. Podczas studiów poznał Ottona III, Wojciecha Sławnikowica czy Gerberta z Aurillac. Po ukończeniu szkoły w 995 roku został kanonikiem katedralnym w Magdeburgu i kapelanem na dworze cesarskim. Wiosną 996 roku udał się z Ottonem do Rzymu, celem umocnienia wpływów cesarskich i ostatecznie obsadzenie na Tronie Piotrowym Grzegorza V. Jesienią tego samego roku przebywał w Moguncji i Kolonii, gdzie spotkał się z Wojciechem Sławnikowicem, zanim ten wyruszył na misję.