Sender miał charakteryzować się zasięgiem rzędu 30 km, działać na szczeblu batalionu, być wyposażonym w głowicę elektrooptyczną a w wersji rozszerzonej, być zdolnym do wykrywania min i systemów walki elektronicznej. Z kolei Spectator, miał być zdolny do głębokiego rozpoznania rzędu 150 km i realizowania misji na szczeblu dywizji. Miał posiadać bogatsze wyposażenie rozpoznawcze, pozwalające na realizację zadania w gorszych warunkach atmosferycznych. W skład wyposażenia miały wchodzić systemy elektrooptyczne oraz radar z syntetyczną aperturą. Wstępne plany zakładały pozyskanie obydwu aparatów w 2008 roku. Do wzięcia udziału w programie Sender zaproszono firmy Aérospatiale-Matra, Bell Textron, GKN Westland, Hunting, Thomson-CSF, , Matra BAe Dynamics, Northrop Grumman, Lockheed Martin, Raytheon, TRW Inc. Jednak już w 2000 roku oba programy połączono w jeden o kryptonimie Watchkeeper.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Watchkeeper WK450 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.