Synagoga aszkenazyjska w Paryżu – zabytkowa synagoga położona w dzielnicy Le Marais w Paryżu, przy ulicy des Tournelles. Została wybudowana w 1876.
Historia Projekt synagogi wykonał etatowy architekt XVIII okręgu paryskiego Marcellin Varcollier, uczeń Victora Baltarda w 1872. Budowę obiektu wsparło finansowo miasto Paryż. Do synagogi uczęszczali Aszkenazyjczycy pochodzący z Alzacji i Lotaryngii, a w miarę przyrostu liczby emigrantów zamieszkujących w Basenie Paryskim – emigranci żydowscy z krajów Europy Środkowej i Wschodniej.
W 1958, ze względu na wywołany przez Holokaust ogromny spadek liczebności żyjących w Paryżu Aszkenazyjczyków, synagoga przeszła na ryt sefardyjski. Od 1987 posiada status zabytku.
Architektura Synagoga reprezentuje styl neobizantyjski. Centralny punkt fasady stanowi rozeta z witrażem, otoczona rzeźbami nawiązującymi do wyglądu zwojów Tory z cytatami w języku hebrajskim. Na przedniej ścianie budynku znajduje się również tablica przypominająca o współudziale miasta Paryża w budowie synagogi i o jej przynależności do publicznej przestrzeni miejskiej. Półkoliste okna budynku tworzą dwa rzędy: pięć większych otworów z maswerkiem w niższym oraz dziesięć mniejszych zestawionych po dwa na wyższym poziomie. Pięcioro drzwi synagogi nie posiada portali.