Poglądy Przypisywane jest mu wyodrębnienie historiozofii jako osobnego, nowego działu filozofii. Vico jako pierwszy zwraca uwagę zróżnicowanie schematów myślenia w różnych epokach, co determinuje przebieg zdarzeń historycznych. Podkreśla, że jest chrześcijaninem i przyjmuje istnienie Boga jako opatrzności (tylko to zbliża go do św. Augustyna i jego traktatu O państwie Bożym), jednak zajmują go wewnętrzne prawidłowości procesu dziejowego: rozpoznawalne w toku analizy historii i powtarzalne jako proces.
Miał nadzieję, że zostanie w ten sposób napisana „historia idealna” czy też „historia idei” (storia ideal' eterna). Badania zaczął od języka (zwłaszcza etymologii słów) oraz poezji i mitów historycznych. Dzieje ludzkości jego zdaniem przechodziły przez trzy cykle (corso): epokę bogów – w których dominuje religia, prawa są surowe, a język jest obrazowy (hieroglify); epokę bohaterów (herosów) – panują surowe obyczaje, w języku dominuje poezja; epokę ludzi – człowiek osiąga pełną samowiedzę, ufa własnym zdolnościom, pojawia się język prozaiczny oraz historiografia. W dalszym rozwoju następuje powrót do dawnego stanu rzeczy (ricorso) i proces dziejowy zaczyna się od początku.