Pożar z 8 czerwca 1751 roku zniszczył świątynię. Zniszczeniu uległy zwłaszcza: wieża, dach, gzymsy pod dachem, okna oraz posadzka i znajdujące się pod nią grobowce. Ocalały tylko mury i sklepienia. Po pożarze kościół został odbudowany według projektu architekta i nadintendenta Carla Hårlemana. Prace rekonstrukcyjne rozpoczęły się już w dwadzieścia dni po pożarze. Otynkowano fasady kościoła a dach pokryto blachą miedzianą. Wieżę zadaszono prowizorycznym hełmem. Już w styczniu 1752 rozpoczęły się prace nad urządzeniem wnętrza. Na początku 1753 zmarł Hårleman a wkrótce potem dokonano powtórnej konsekracji kościoła. Prace rekonstrukcyjne kontynuował architekt Carl Fredrik Adelcrantz (1716–96). Zaprojektował on większą część wyposażenia wnętrza jak ołtarz główny oraz hełm wieży, który ukończono w 1768. Dobudowano też północną klatkę schodową a dach świątyni otrzymał swoją dzisiejszą formę. Prawdopodobnie w 1753 wykonano ambonę według projektu C. Hårlemana, a Johan Tobias Sergel wyrzeźbił postacie aniołów w północnej galerii.
W 1761 ukończono emporę organową zaprojektowaną przez C. F. Adelcrantza.