Historia Pierwsze doniesienie o zastosowaniu wymazówki pochodzą z 1893 r. od amerykańskiego patologa Williama Thomasa Councilmana. Używał on bawełnianych wacików przymocowanych do odcinków drutu. Councilman sterylizował je w strumieniu gorącego powietrza a następnie wykorzystywał do pobierania wymazów z gardła pacjentom z podejrzeniem błonicy. Zamknięte rurki z wacikami przesyłał następnie do laboratorium w celu wykonania posiewu. Intensywny rozwój różnego rodzaju wymazówek miał miejsce w latach 30-50 w związku ze wzrostem zachorowań na rzeżączkę i biegunkę bakteryjną oraz rozwojem scentralizowanych laboratoriów medycznych. Pierwszą wypracowaną normą dotyczącą standardów wymazówek i prowadzonych z ich użyciem badań była wspomniana norma NCCLS (CLSI) wydana w roku 2003 i od tego czasu systematycznie rozwijana. Wcześniej nie istniał żaden jednolity standard dotyczący nazewnictwa i sposobu przeprowadzania badań za pomocą wymazówek.
Zobacz też szpatułka głaszczka badanie cytologiczne
Przypisy
Kategoria:Mikrobiologia Kategoria:Diagnostyka laboratoryjna