również patent na chorążego określał, że W. Głowacki „ze wsi Rzędowic”). Był chłopem pańszczyźnianym Antoniego kniazia Szujskiego.
Jednak co do jego miejsca urodzenia powstały wątpliwości po tym, jak stwierdzono, że dokumenty parafialne z Koniuszy z lat 1810–1860 (wcześniejsze księgi tejże parafii, do której należały Rzędowice, spłonęły w 1796) nie wspominają o innych Bartoszach, poza rodziną Wojciecha. Ambroży Grabowski we „Wspomnieniach” natomiast wymienia miejsce urodzenia Bartosza jako Zakrzów, w pobliżu Skalbmierza (także skalbmierskie księgi spłonęły w 1794), ale autor „Wspomnień” mógł go pomylić ze Stanisławem Świstackim.
Również co do jego wieku nie ma pewności, ale przypuszcza się, że Wojciech przyszedł na świat między 1758 a 1765 rokiem. Należy jednak skłaniać się ku 1765, gdyż pod broń jako rekrutów dymnych powoływano mężczyzn mających od 18 do 28 lat; tylko w nielicznych przypadkach przekraczano maksymalny wiek 28 lat, ale o nie więcej niż 2 lata.