Kaberu etiopski, kaberu, szakal (wilk) etiopski (abisyński) (Canis simensis) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występuje jedynie w Etiopii, do wysokości 3–4,5 tys. m n.p.m., w kilku izolowanych populacjach.
Charakterystyka ogólna mały|Czaszka kaberu etiopskiego Długość ciała samców 92,8–101,2 cm, samic 84,1–96 cm, długość ogona samców 29–39,6 cm, samic 37–29,7 cm; masa ciała samców 14,2–19,3 kg, samic 11,2–14,2 kg. Średniej wielkości przedstawiciel rodziny psowatych, wyposażony w długie kończyny, intensywnie rude futro z białymi plamami na szyi i piersiach, puszysty ogon z białymi plamami u nasady. Głowa wydłużona jak u lisa rudego, uszy spiczaste.
Pokarm Ich pokarm stanowią małe ssaki, przede wszystkim gryzonie, jak suzu lub afroślepiec wielkogłowy, czasem cielęta niektórych antylop. W razie konieczności jest padlinożercą.
Rozród Ciąża trwa około 60 dni, w miocie najczęściej 2–6 młodych; młode ssą mleko do 6–8 tygodnia, potem są karmione nadtrawionym pokarmem mięsnym, który im podają wszyscy członkowie grupy.