Z dyplomem doktora teologii powrócił do diecezji chełmińskiej. Pracował początkowo jako wikariusz w Świeciu, skąd przeszedł na podobną funkcję w gdańskiej parafii św. Mikołaja. W 1894 mianowany został profesorem filozofii i historii Kościoła w seminarium w Pelplinie. Był w tym okresie współpracownikiem wielokrotnie wznawianego dzieła Kirchenlexicon, wydawanego we Fryburgu Bryzgowijskim; dla tej publikacji opracował m.in. hasła o Sylvestrze Prieriasie, Sambii, tumulcie toruńskim.
W 1899 powrócił do pracy duszpasterskiej i objął pod koniec stycznia tegoż roku probostwo Kaplicy Królewskiej w Gdańsku. W kwietniu 1907 został proboszczem parafii św. Brygidy. W obu parafiach organizował chóry dziecięce. W latach 1916–1919 pełnił funkcję dziekana Dekanatu Gdańsk I. Zaangażowany był we wspieranie Szpitala Najświętszej Maryi Panny w Gdańsku, w latach I wojny światowej przewodniczył jego radzie administracyjnej. Opracował modlitewnik Lobt Christ den Herrn (1910), przez kilka lat (1907-1911) wydawał na potrzeby dekanatu gdańskiego kalendarz katolicki (Kirchenkalender des Dekanats Danzig).