Ogończyka i Leliwy – na pamiątkę swoich dwóch synów: Eliasza Ostrogskiego, który miał za żonę Beatę Kościelecką herbu Ogończyk i Konstantego, który za żonę miał Zofię Tarnowską herbu Leliwa.
Ostrogscy nazywali swój herb Baklay (łac.: baca – perła, laius – biały) nazwa ta występuje w przywileju nobilitacji, wystawionej w Warszawie 12 kwietnia 1590 roku dla sekretarza księcia, Jana Wiśniewskiego. Prawdopodobnie Wiśniewski otrzymał herb w wariancie wymienianym przez Mikołaja Reja i Walentego Herburta.
W spisie sygnatariuszy aktu Unii Lubelskiej z lipca 1569 roku, jeden z przedstawicieli Ostrogskich jest wspomniany z tytułem księcia
Ewolucja wizerunku Klejnot z herbu Ostrogskich pojawił się także na pieczęci Konstantego Wasyla Ostrogskiego z 1569, było nim godło herbu Ogończyk.
Większość przekazów ikonograficznych, dotyczących tego herbu, mówi o czerwonym polu. Jednakże Juliusz Ostrowski w swoim herbarzu zrekonstruował barwę pola jako błękitną.