Należał do najwierniejszych zwolenników reformy gregoriańskiej i przeciwstawiał się schizmie antypapieża Klemensa III (1080/84—1100). Uczestniczył w papieskiej elekcji 1086 i papieskiej elekcji 1088. Sygnował bullę papieża Urbana II z 8 lipca 1089. Po raz ostatni poświadczony jest w kurii papieskiej we wrześniu 1089; niespełna dwa miesiące później zmarł. Co najmniej od XVII wieku jest czczony jako błogosławiony.
Przypisy
Bibliografia H.W. Klewitz, Reformpapsttum und Kardinalkolleg, Darmstadt 1957, s. 116 nr 9 R. Hüls, Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049-1130, Tybinga 1977, s. 90-91
Kategoria:Włoscy kardynałowie XI wieku Piotr Igneo Kategoria:Włoscy benedyktyni Kategoria:Zmarli w 1089