od V w. część terenów obecnej Holandii znajdowała się w składzie państwa Franków. W 734 całość terenów obecnej Holandii weszła w skład państwa frankijskiego.
Średniowiecze thumb|upright=1.3|Państwo(a) Karola Zuchwałego Od VI do VIII w. trwał proces chrystianizacji kraju (duże znaczenie odegrał w nim „apostoł Fryzów” i pierwszy tutejszy biskup, św. Wilibrord). W VIII w. na skutek podbojów granica przesunęła się na północny wschód, zostały włączone ziemie dotąd pogańskich Sasów i Fryzów; ostatecznie ziemie północnych Niderlandów anektował do państwa Franków Karol Wielki; według traktatu w Verdun (843) całe Niderlandy, z wyjątkiem Flandrii, weszły w skład państwa Lotara (Lotaryngia), a od 925 stanowiły część Królestwa Niemiec, wkrótce cesarstwa. Za Karolingów wykształcały się tu liczne, niezależne państwa świeckie (m.in. hrabstwa, księstwa – Flandria, Holandia, Geldria, Brabancja oraz biskupstwa Utrecht i Leodium.