Awstricowie odbyli w Gdańsku leczenie i rekonwalescencję. Roman Awstric rozpoczął niebawem (wspólnie z żoną) prywatną praktykę na Pomorzu, w Sulęczynie koło Kartuz. Potem, już po zakończeniu działań wojennych, pracował jako lekarz i kierownik Gminnego Ośrodka Zdrowia w Ciechosławicach i Tuchomyślu (późniejsze Tuchomie). Przez krótki czas związany był z ośrodkiem zdrowia w Nowem nad Wisłą. W pierwszych latach powojennych całą rodzina poznawała i doskonaliła język polski, w 1946 Roman Awstric podjął starania o przyznanie obywatelstwa polskiego.
Od 1948 pracował kolejno na oddziałach chirurgicznych szpitali w Bytowie i Szczecinie. W 1951 został lekarzem analogicznego oddziału w Słupsku, a dwa lata później objął stanowisko dyrektora tego szpitala. Rozpoczął wówczas starania o utworzenie w podległej placówce, a także w szpitalu koszalińskim, oddziału urologii; nie posiadał jeszcze w tym czasie specjalizacji urologicznej i sprowadził z Chorzowa jako eksperta doktora Janusza Karaśkiewicza.