introdukowana na Martynikę, ale populacja się tam nie utrzymała. F. p. cyanochlorus (Schlegel, 1864) – Roraima (północna Brazylia) F. p. deliciosus (Ridgway, 1888) – dolny bieg Amazonki (Brazylia) Za podgatunek wróbliczki zielonorzytnej niekiedy uznawano też wróbliczkę niebieskorzytną (F. spengeli) – przez wiele lat był to takson o niepewnej pozycji taksonomicznej, przez część autorów uznawany za osobny gatunek, przez innych za podgatunek wróbliczki niebieskoskrzydłej (F. xanthopterygius) lub wróbliczki Taczanowskiego (F. crassirostris). W 2021 za osobny gatunek uznał wróbliczkę niebieskorzytną South American Classification Committee (SACC) i tak też jest ona obecnie klasyfikowana przez inne ornitologiczne autorytety.
Morfologia Wygląd Samiec nieznacznie różni się od samicy, różni je jedynie ubarwienie skrzydeł. Skrzydła samców mają fioletowo-niebieskie lotki i błękitne łokcie, u samic skrzydła są całkiem zielone. Wymiary długość ciała: na ogół 12 cm masa ciała: 20–28 g