Flotylla Wołżańsko-Kamska (ros. Волжско-Камская флотилия) - bojowa flotylla rzeczna białych podczas wojny domowej w Rosji.
Historia Po zdobyciu Samary przez oddziały białych i Korpusu Czechosłowackiego na pocz. czerwca 1918 r., dowództwo nowo utworzonej Ludowej Armii Komucza wydało rozkaz o sformowaniu bojowej flotylli rzecznej na Wołdze. Rzeka miała znaczenie strategiczne, gdyż stanowiła jedną z głównych arterii komunikacyjnych na tym obszarze.
Flotylla Wołżańska była tworzona z inicjatywy 2 miczmanów Gieorgija A. Mejrera i W. A. Jerszowa. Początkowo otrzymała oficjalną nazwę Rzecznej Bojowej Floty Komucza. Dowództwo objął miczman W. A. Jerszow, zaś miczman G. A. Mejrer stanął na czele 1 dywizjonu.
W tym czasie cała flotylla składała się jedynie z zarekwirowanych 2 parochodów: "Фельдмаршал Милютин" i "Вульф". Były one uzbrojone w 2 działa polowe i kilka karabinów maszynowych. Do walki weszły już na pocz. lipca 1918 r. w rejonie wsi Klimowka, kiedy wspomogły ogniem artyleryjskim oddział ppłk. Władimira O. Kappela. 10 lipca walczyły pod Syzraniem, w dniach 17-22 lipca pod Symbirskiem, zaś w dniach 1-7 sierpnia pod Kazaniem, wspierając natarcie oddziałów Ludowej Armii Komucza i Korpusu Czechosłowackiego wzdłuż Wołgi. W tym czasie funkcję szefa sztabu flotylli objął por. Nikołaj G.