tylko dwóch (jeden bez aparatu tlenowego) przeprowadziło akcję ewakuacji przez właz ładunkowy torped. Ewakuacja polegała na zalaniu przedziału wodą, następnie wyrównaniu ciśnienia wewnątrz przedziału z ciśnieniem zewnętrznym, co umożliwiało swobodne otworzenie włazu i wypłynięcie z wraku (podczas szkolenia każdy członek załogi trenował to w specjalnie przebudowanej wieży ciśnień).
Jedynie Matrosengefreiter Franciszek Machoń (niem. Franz Machon, urodzony w 1918 r. w Katowicach), marynarz z aparatem tlenowym, wypłynął na powierzchnię. Krążący samolot zrzucił mu pas ratunkowy oraz tratwę. Dryfował na niej 10 dni, żywiąc się głównie ptakami, które go atakowały, zanim odnalazł go amerykański niszczyciel USS „Ellis”. Następnie Machoń był przesłuchiwany przez Amerykanów, a 16 kwietnia 1945 r. przekazany władzom polskim. Zamieszkał z rodziną w Wirku.
51 osób z załogi U-Boota zginęło.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu IX zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione bombami głębinowymi Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione przez lotnictwo Kategoria:Okręty podwodne typu IXC Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim