Schultze uznał, że przyczyną niepowodzenia były sieci przeciwtorpedowe.

12 września spotkał duży, niekonwojowany amerykański tankowiec „Patrick J. Hurley” (10 865 BRT) płynący do Belfastu. Wiózł 75 000 baryłek wysokooktanowej benzyny oraz 60 000 baryłek oleju napędowego. W ciągu dnia U-512 wystrzelił 2 torpedy, ale nie odnotowano trafienia. Po zapadnięciu zmroku okręt podwodny rozpoczął pościg za zbiornikowcem poruszającym się z prędkością 15 węzłów. 13 września o godzinie 1:35 obserwatorzy na statku dostrzegli poruszającego się równolegle U-Boota w odległości około 150 jardów, który po chwili zaczął strzelać. „Patrick J. Hurley” przyspieszył do 17 węzłów oraz rozpoczął zygzakowanie. Był on uzbrojony w jedno działko 4-calowe (na rufie), jedno 3-calowe (na dziobie), dwa działa kalibru 50 mm i dwa kalibru 20 mm. Ogień z U-512 zniszczył radio, przedziały załogi i działo 3-calowe; trafiono także w linię wodną wzniecając pożar – łącznie wystrzelono około 30 pocisków. W stronę U-Boota wystrzelono sześć razy z rufowej armaty, a także z działek 20 mm;